قول ثانى مثل قول اول است ، لكن در حق امام در صلاة جمعه در ركعت اولى اتيان به قنوت مىنمايد قبل از ركوع و در ركعت ثانيه بعد از ركوع ، و اين قول شيخ صدوق است در هدايه و شيخ الطائفه است در مبسوط و خلاف و نهايه و سلار ابن عبد العزيز است در مراسم ، و محقق است در معتبر ، و علامه است در تذكره . قول سوم مثل دو قول است در تعدد قنوت لكن مخالف با آنها است در اين كه قبل از ركوع است ، خواه ركعت اولى بوده باشد يا ركعت ثانيه ، اين قول حكايت شده است از ابن أبى عقيل ، مقتضاى حكايت اعم است از اين كه امام بوده باشد يا مأموم ، و اين هر دو قنوت ظاهر كلام أبي الصلاح است در كافى ، قال : يقنت في الركعة الاولى و الثانية « 1 » . نظر به اين كه معهود نزد علماى شيعه آن است كه قنوت بعد از فراغ از قرائت و قبل از ركوع است . اگر مراد أبي الصلاح غير از آن بود مناسب اين بود كه تنبيه بر آن نموده باشد ، مختار ما بين اقوال قول اول است ، پس قنوت در صلاة جمعه متعدد است در ركعت اولى قبل از ركوع و در ركعت ثانيه بعد از ركوع است ، مرحوم شهيد ثانى در شرح ارشاد و صاحب مدارك و صاحب كفايه اين قول را نسبت به شهرت داده‌اند . و مخفى نماند آنچه مذكور شد در خصوص صلاة جمعه بود يعنى دو ركعت ، و اما هرگاه ظهر جمعه بوده باشد يعنى چهار ركعت ، خواه منفردا اتيان شود يا به جماعت ، در آن صورت مثل ساير نمازهاى چهار ركعتى است ، قنوت در آن واحد است در ركعت ثانيه قبل از ركوع ، خلافى در مسأله ظاهر نيست ، مگر از مرحوم شيخ در تهذيب ، مقتضاى اطلاق كلام آن بزرگوار در كتاب مذكور آن است كه صلاة روز جمعه مشتمل بر دو قنوت است ، ركعت اولى قبل از

--> « 1 » كافى أبى الصلاح ص 151 .